Wenecja - zwiedzanie, zabytki oraz atrakcje turystyczne

Wenecja, jedno z miast, które niemal każdy chciałby zobaczyć chociaż raz w życiu. Miasto praktycznie każdego dnia oblężone jest przez tłumy turystów, jednak wieczorami prawie wymiera.

Turystycznie Wenecja przez dziesiątki lata obrosła legendami i mitami. Wiele z nich jest prawdziwych - tu warto wspomnieć o próbach naciągania w knajpkach turystycznych czy drogich noclegach. Inne są jednak całkowicie przesadzone - tak jak nieznośne zapachy czy brak możliwości zakupu tańszej żywności.

Przed przyjazdem do tego niesamowitego miasta warto dobrze się przygotować i nie dać się zaskoczyć na miejscu, a przede wszystkim dobrze zaplanować wizytę. Republika Wenecka istniała blisko tysiąc lat (726-1797) i miała olbrzymi wpływ na rozwój europejskiej kultury, nauki czy przemysłu. W szczycie swojego rozkwitu była uważana za najważniejszą potęgę handlową i morską świata. Dziś odwiedzając zabytki, kościoły czy spacerując wąskimi uliczkami możemy spróbować cofnąć się do czasów świetności tej trwającej najdłużej w historii republiki.

Wybierasz się do Wenecji? Sprawdź nasz artykuł: Gdzie spać w Wenecji? Garść praktycznych informacji i przykładowe hotele.

!Gondole w Wenecji
Gondole w Wenecji

Jak zwiedzać Wenecję?

Wenecja, co każdego kto ją odwiedzi nie powinno dziwić, wyłączona jest z ruchu innego niż pieszy. Wszędzie dojdziemy na własnych nogach, warto jednak wcześniej dobrze zapoznać się z topografią miasta. Poza głównym szlakiem łatwo zgubić się w labiryncie wąskich uliczek. Powinniśmy także z tyłu głowy mieć położenie mostów - wbrew pozorom, szczególnie w przypadku Wielkiego Kanału, nie jest ich tak dużo.

Jeśli chcemy odwiedzić okoliczne wyspy lub szybciej przedostać się np. z okolic dworca do Placu św. Marka możemy skorzystać z komunikacji wodnej.

Komunikacja miejska [aktualizacja 2017]

Za komunikację miejską w obrębie miasta oraz za połączenie z okolicznymi wyspami odpowiadają tramwaje wodne vaporetto. Jest to ciekawy, lecz jednocześnie dość drogi, sposób komunikacji. Warto pamiętać, że tylko pierwsza sztuka bagażu jest darmowa, za każdą kolejną dopłacamy cenę jak za bilet dla osoby dorosłej.

Koszt jednorazowego przejazdu to 7,50€. Bardziej opłacalne są bilety długookresowe - bilet dzienny kosztuje aż 20€, bilet dwudniowy 30€, bilet trzydniowy 40€, natomiast tygodniowy już “tylko” 60€.

Dokładne rozkłady wszystkich linii i nazwy przystanków możemy pobrać z oficjalnej strony przewoźnika.

Bilety zakupimy w automatach znajdujących się przy przystankach lub w kioskach znajdujących się ich pobliżu. Przy Placu św. Marka znajduje się przystań z punktem informacji, z której odpływa kilka linii.

Rejs gondolą [aktualizacja 2017]

Jeśli zapytamy się losowej osoby o to, z czym kojarzy jej się Wenecja, pewnie większość wspomni o gondolach. Nie zawsze rejs gondolą przypomina ten znany z filmów i pocztówek, dla wielu jest to jednak najważniejszy punkt podczas odwiedzin tego historycznego miasta.

Władze miejskie ustaliły stałą stawkę dla wszystkich gondoli. Za mniej niż godzinną przejażdżkę zapłacimy 80€ (za całą gondolę, bez względu na ilość osób), a każde przedłużenie o 20 minut zwiększy kwotę o 40€. Po godzinie 19:00 cena wzrasta do 100€, a każde kolejne 20 minut to 50€.

W jednej gondoli może przebywać do 6 osób. W ciągu dnia w niektórych miejscach gondole stoją w korkach i kanały są zapchane, możemy wtedy lekko pożałować wydatku. Na niektórych trasach w szczycie dnia może brakować nam prywatności, gdy w trakcie naszej przejażdżki po chodnikach będą przechodzić setki osób i robić nam zdjęcia.

Złapać gondolę możemy w kilku miejscach, pamiętajmy jednak, że miejsce początkowe definiuje trasę. Na tej stronie rozpisane są przystanki - a po kliknięciu w przystanek zobaczymy dokładną trasę.

Karta Venezia Unica City Pass [aktualizacja 2017]

Władze miejskie Wenecji stworzyły specjalną kartę miejską Venezia Unica City Pass. Sposób jej działania jest dość unikalny - sami możemy zdecydować które usługi lub pakiety chcemy na nią "nabić".

Minusem na pewno jest to, że karta jest przypisana imiennie do jednego użytkownika. Jeśli jedziemy we 2 lub 3 osoby musimy wyrobić 2 lub 3 karty. Na kartę możemy nabić długookresowe pakiety komunikacji miejskiej, muzea (pojedyncze lub pakietowe) czy nawet miejsce na parkingu.

Kartę można zamówić na oficjalnej stronie i odebrać ją w punkcie informacji turystycznej lub w jednej z maszyn. Kartę możemy również zakupić już na miejscu. Warto wcześniej dokładnie policzyć i zaplanować budżet. Jeśli jedziemy na 1 lub 2 dni nie warto decydować się na największe pakiety - raczej nie damy rady czasowo odwiedzić wszystkich miejsc.

Przykładowe ceny pakietów znajdziecie na podstronie Ceny w Wenecji (Ceny atrakcji).

Ile czasu poświęcić na zwiedzanie Wenecji?

Wiele osób przyjeżdża do Wenecji na jeden dzień. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że jeden dzień to bardzo mało i oprócz najważniejszych atrakcji (w większości z zewnątrz) ciężko nam będzie lepiej poznać to niesamowite miasto.

Można założyć, że na dokładniejsze zwiedzenie samej Wenecji potrzeba minimum 3 dni, a w przypadku dołączenia okolicznych wysp potrzebujemy 5 do 7 dni.

Jeśli wybieramy się na krócej to spróbujmy zaplanować swój dzień spokojniej, żeby w pośpiechu przemieszczania się pomiędzy atrakcjami mieć także czas na poczucie klimatu miasta.

Punkt informacji turystycznej [aktualizacja 2017]

Najważniejszy punkt informacji turystycznej znajduje się na dworcu Santa Lucia, zaraz przy platformach z których odjeżdżają pociągi. Na miejscu otrzymamy mapę oraz odbierzemy i zakupimy kartę Venezia Unica Pass. Punkt otwarty jest codziennie od 7:00 do 21:00.

Inny z punktów informacji turystycznej znajduje się na Placu św. Marka w budynku Museo Correr. Ten punkt otwarty jest krócej - od 9:00 do 19:00.

Toalety

W Wenecji znajdziemy kilka toalet miejskich obsługiwanych przez firmę Veritas. Są one jednak stosunkowo drogie - koszt skorzystania to aż 1,50€. Według zapewnień miasta wszystkie toalety dostosowane są do osób niepełnosprawnych.

Mapa toalet publicznych znajduje się na oficjalnej stronie firmy Veritas pod tym adresem.

Ułatwienia dla osób niepełnosprawnych oraz z ograniczoną mobilnością

Z powodu swojej specyfiki Wenecja nie jest prostym miastem do zwiedzania dla osób z ograniczoną mobilnością. Wiele mostów czy chodników w środku miasta jest trudnych do poruszania się dla osób na wózku lub o kulach. Trochę lepiej sytuacja wygląda przy Placu św. Marka i przy nabrzeżu - na mosty nałożone zostały tam specjalne kładki umożliwiające przejście bez wchodzenia po stopniach. Najwygodniejszym sposobem na rozpoczęcie zwiedzania Wenecji może być skorzystanie z tramwaju wodnego i popłynięcie od razu do Placu św. Marka i tam rozpoczęcie zwiedzania. Tramwaje wodne posiadają specjalną rampę i w środku wydzielone jest specjalne miejsce dla osób na wózkach.

Władze Wenecji udostępniły specjalną stronę po angielsku z listą tras pieszych dostępnych dla osób z ograniczoną mobilnością - znajduje się pod tym adresem.

Co warto podkreślić - do najważniejszych muzeów miejskich osoby na wózkach wchodzą za darmo razem z osobą towarzyszącą - dotyczy to m.in. Pałacu Dożów czy Muzeum Correr.

!Spokojne kanały w Wenecji o poranku
Spokojne kanały w Wenecji o poranku

Zwiedzanie Wenecji

Niemal każdy przyjeżdżający do Wenecji swoje pierwsze kroki kieruje na Plac św. Marka, do którego prowadzi kilka wiecznie zatłoczonych arterii. Naszym zdaniem warto tak zaplanować swój spacer, aby przejść klimatyczną dzielnicą San Polo i przekroczyć Wielki Kanał mostem Rialto (Ponte di Rialto). Sam most jest jednym z ciekawszych przykładów wykorzystania przeprawy nad wodą do usprawnienia codziennego życia mieszkańców poprzez zabudowanie go budynkami użytkowymi, podobnie do Mostu Złotników we Florencji.

Wiele osób wybiera od dworca trasę przez dzielnicę Cannaregio prowadzącą ulicą Strada Nova. Dziś jest to jednak zatłoczona ulica z dziesiątkami nowoczesnych sklepów czy restauracji, bardziej przypomina modną ulicę w Rzymie niż klimatyczne wąskie uliczki spotykane w innych częściach Wenecji..

Sam Wielki Kanał (Canale Grande) przedziela Wenecję niemal na równe połówki. Co może zdziwić, na Wielkim Kanale nie ma prawie w ogóle mostów. Jeszcze do niedawna jedyną przeprawą był most Rialto, a dziś w różnych miejscach kanału znajdziemy zaledwie 4 mosty. Kanał ma długość blisko 4 kilometrów i na całej jego długości wybudowano wiele budowli z pięknymi fasadami. Niestety, nie każdą z nich zobaczymy z poziomu ulicy. Na niektórych fragmentach nie ma możliwości podejścia do brzegu. Dużo wolnej przestrzeni do spacerów znajdziemy na zachód od mostu Rialto.

Plac św. Marka

Najważniejszym punktem podczas odwiedzin Wenecji jest oczywiście Plac św. Marka i to przy nim znajdują się najważniejsze atrakcje miejskie. Niemal zawsze na placu są tłumy, a do każdej z atrakcji ciągną się długie kolejki. Jeśli chcemy odwiedzić wszystkie najważniejsze zabytki, powinniśmy zaplanować na nie przynajmniej 1 cały dzień, chociaż w przypadku dłuższych kolejek może się to okazać za mało.

!Wenecja - Plac św. Marka o poranku
Wenecja - Plac św. Marka o poranku

Najważniejszą budowlą na placu jest oczywiście pięknie zdobiona Bazylika św. Marka. Świątynia zachwyca już od zewnątrz swoją złotą mozaiką oraz wykonanymi z brązu posągami czterech koni. Te konie to Rumaki Lizypa i wykonane zostały w czasach starożytnych. Do Wenecji trafiły z Konstantynopola, skąd zostały przywiezione w trakcie jednej z wypraw krzyżowych. Wcześniej prawdopodobnie znajdowały się na greckiej wyspie Chios. Nie każdy jednak wie, że posągi na fasadzie to wierne repliki - ich oryginały znajdują się w muzeum znajdującym się wewnątrz Bazyliki.

Bazylika zachwyca od zewnątrz, ale w środku aż bije od niej bizantyjskim przepychem. Olbrzymie kolumny i mozaiki na suficie oraz sklepieniach nie pozwalają w pierwszym momencie na skupienie się na żadnym z elementów.

Do Bazyliki niemal zawsze są kolejki. Wejście do środka możliwe jest od godziny 9:30 (ale nawet 30 minut przed otwarciem kolejki w sezonie potrafią rozciągać się na dobre kilkadziesiąt metrów) do 17:00 (ostatnie wejście 16:45). Wejście jest darmowe.

Do Bazyliki nie można wejść z żadnym bagażem. Jest to bardzo rygorystycznie sprawdzane i nie ma sensu liczyć na przeciśnięcie się. Po sprawdzeniu zostaniemy wyproszeni z kolejki. Na szczęście po północnej stronie świątyni znajduje się przechowalnia bagażu w Ateneo San Basso (północna część placu Piazzetta dei Leoncini).

W środku nie można korzystać z kamer ani aparatów fotograficznych. Jeśli nie będziemy odpowiedni ubrani możemy zostać niewpuszczeni do środka. Powinniśmy mieć górę zakrywającą ramiona oraz spodenki zakrywające kolana.

Pomimo, że wejście do samej Bazyliki jest darmowe, w środku znajdziemy również płatne części:

  • Skarbiec - 9:45-17:00 (w niedzielę od 12:00), bilet 3€ - w środku zobaczymy wyroby ze złota i srebra stworzone przez weneckich złotników. Najważniejsze elementy kolekcji zostały przywiezione z Konstantynopolu, chociaż znajdują się tu również eksponaty sztuki islamskiej. [aktualizacja 2017]
  • Ołtarz Pala d’Oro (Złoty Ołtarz) - 9:45-17:00 (w niedzielę od 12:00), bilet 2€ - trudno opisać ten ołtarz słowami, jest to istne dzieło sztuki jubilerskiej. Mało powiedzieć, że znajduje się na nim ponad 1000 pereł oraz 300 szmaragdów i tyle samo szafirów. [aktualizacja 2017]
  • Muzeum Bazyliki - 9:45-16:45, bilet 5€ - wiele osób odwiedza muzeum tylko w celu wejścia na wyższe piętro i wyjścia na taras widokowy. Trzeba jednak przyznać, że kolekcja muzeum jest bardzo bogata - oprócz wspomnianych wyżej Rumaków Lizypa w środku zobaczymy dywany, cenne manuskrypty, pozostałości antycznych mozaik oraz wiele eksponatów liturgicznych. [aktualizacja 2017]

Najlepszym punktem widokowym w mieście jest znajdującą się na placu Dzwonnica św. Marka. Jest to zarazem najwyższa budowla w Wenecji - jej wysokość to 99 metrów. Przed wieżą zawsze formują są długie kolejki. Nie powinniśmy jednak panikować, wszystko idzie dość sprawnie - na górę wjeżdżamy windą i kolejka zmniejsza się stosunkowo szybko.

Drugim najważniejszym zabytkiem jest majestatyczny Pałac Dożów. Już jego dziedziniec i znajdujące się tam schody Scala dei Giganti, z rzeźbami Neptuna i Marsa, zachwycają. W środku odwiedzimy wiele pomieszczeń, w tym olbrzymie sale w których Dożowie sprawowali władze. Zobaczymy także apartamenty i wejdziemy do zbrojowni. Jeśli nie chcemy się śpieszyć, na wizytę powinniśmy zaplanować przynajmniej 2 godziny.

Pałac połączony jest ze znajdującym się obok więzieniem słynnym Mostem Westchnień (Ponte dei Sospiri). To właśnie tędy prowadzono skazanych na rozprawę. Więzienie możemy zwiedzić i oczywiście przejść się słynnym mostem. Samo więzienie również jest unikalną atrakcją w skali Europy - przede wszystkim z powodu ilości sal i swojego rozmiaru. Niektóre z sal więziennych są otwarte i można do nich zajrzeć.

Inne muzea na Placu św. Marka:

  • Museo Correr - muzeum poświęcone historii, kulturze i sztuce Wenecji. Ciekawą częścią muzeum jest tzw. skrzydło Napoleona, czyli neoklasyczne sale przypominające bardziej pałac aniżeli muzeum.
  • Museo Archeologoco Nazionale (Narodowe Muzeum Archeologiczne) - jedne z najważniejszych muzeów archeologicznych we Włoszech. Muzeum zostało założone już w 1523 roku, a w kolekcji posiada wiele eksponatów ze starożytnej Grecji oraz ze starożytnego Rzymu. Wazy, rzeźby, wyroby z marmuru i kości słoniowej, ceramika, monety - wszystko to znajdziemy w tej placówce.
  • Monumental Rooms of the Biblioteca Nazionale Marciana (historyczne sale biblioteki miejskiej) - odwiedzić możemy również niektóre z sal historycznej biblioteki. Niech nas to nie zmyli, w środku sale te wyglądają niczym ze znamienitego pałacu. Interesującymi eksponatami są na pewno mapa świata z 1450 roku (sprzed odkrycia Ameryki) stworzona przez włoskiego kartografa Fra Mauro, starożytne rzeźby oraz freski.

Istnieje możliwość zakupienia biletu łączonego do wszystkich atrakcji na Placu św. Marka - powinniśmy zapytać o taki bilet w kasie dowolnej z atrakcji. [aktualizacja 2017]

Kościoły Wenecji

W okresie największego rozkwitu miasta na jego obszarze znajdowało się niemal 140 kościołów. Do dzisiaj nie zachowało się ich aż tyle. Niektóre zostały zamknięte, inne są otwarte tylko w trakcie niedzielnych mszy. Najwspanialsze z nich są jednak możliwe do odwiedzenia - w środku znajdziemy prace niczym z największych galerii sztuki. Najważniejsze z nich zarządzane są przez organizacje Chorus Venezia. Wejście do obiektów z listy Chorus Venezia kosztuje 3€ (za jeden), możemy jednak zakupić bilet łączony umożliwiający wejście do wszystkich z nich w cenie 12€. [aktualizacja 2017]

Niektóre z kościołów wartych odwiedzenia:

  • Santa Maria Gloriosa dei Frari - jeden z najważniejszych kompleksów Franciszkanów w całych Włoszech. W środku zachwyca pośmiertny monument Antonio Canovy, którego serce po śmierci zostało sprowadzone do Wenecji. Warto rozglądać się również za pracami Tycjana.
  • Santa Maria dei Miracoli - jeden z bardziej oryginalnych kościołów w mieście, zaprojektowany i stworzony przez jednego artystę w latach 1481-1489.
  • San Giacomo di Rialto - mały kościół znajdujący się na północnej stronie mostu Rialto. Jest to najstarszy kościół w Wenecji, został zbudowany w V wieku.
  • San Giovanni e Paolo - kościół Dominikanów w którym znajdziemy groby wielu Dożów. Świątynia znajduje się przy pięknym placu Campo San Giovanni e Paolo dla którego warto tu podejść nawet, jeśli nie planujemy odwiedzać samego kościoła.

W kościołach z reguły nie można robić zdjęć ani kręcić filmów. Informacje o tym znajdziecie przy wejściu. W przypadku niektórych kościołów możemy zostać wyproszeni w przypadku nieodpowiedniego stroju.

Godziny otwarcia kościołów [aktualizacja 2017]

Kościoły w Wenecji otwarte są z reguły od poniedziałku do soboty od 10:30 do 16:30 (ostatnie wejście 16:20).

Kościół San Giovanni Elemosinario otwarty jest od 10:30 do 13:15 (ostatnie wejście 13:00).

Kościół San Stae otwarty jest od 13:45 do 16:30 (ostatnie wejście 16:20).

Bazylika Santa Maria Gloriosa dei Frari otwarta jest z kolei dłużej, od 9:00 do 18:00 (w niedzielę od 13:00 do 18:00, ostatnie wejście 17:30).

Pałace, muzea i inne ważne obiekty Wenecji

Spacerując po Wenecji raz po raz natrafimy na fasadę pięknego pałacu czy inny budynek o historycznych znaczeniu. W wielu z pałaców znajdują się dziś muzea czy wystawy, a część z nich jest w rękach prywatnych. W przypadku niektórych nie możemy wejść do środka, chociaż możemy zajrzeć np na dziedziniec.

Aby zobaczyć i zwiedzić wszystkie z nich raczej zabraknie nam czasu. Warto jednak zajrzeć do wybranych i zobaczyć bogactwo okresu świetności Republiki Wenecji.

Warte odwiedzenia:

  • Teatro La Fenice (Teatr Feniksa) - Wenecja była jednym z prekursorów światowej opery. Jednym z najważniejszych miejsc związanych z muzyką jest Teatro La Fenice. Teatr możemy zwiedzić samodzielnie z przewodnikiem audio. Niestety, nie jest możliwe wejście na dolne piętro. Wnętrze teatru możemy obejrzeć z loży królewskiej znajdującej się na samym środku na wprost sceny. Warto pamiętać, że dzisiejszy budynek to niemal wierna rekonstrukcja - oryginalny teatr spalił się 29 stycznia 1996 roku. W trakcie odbudowy teatr został unowocześniony, a liczba miejsc zwiększyła się z 840 do 1000.

  • Gallerie dell’Accademia - jedna z najważniejszych galerii sztuki w całych Włoszech. W środku wystawione są dzieła największych artystów Europy aż do XIX wieku. W środku zobaczymy prace malarzy takich jak Hieronim Bosch, Giovanni Bellini, Tintoretto, Tycjan czy Paolo Veronese. Największym skarbem muzeum jest praca Leonardo da Vinci “Człowiek witruwiański”, którą na pewno kojarzy każdy - chociaż może nie zdawać sobie sprawy z jej nazwy. Niestety, rzadko kiedy praca jest wystawiana na widok publiczny. W 2013 roku szkic został pierwszy raz od 30 lat wystawiony na publicznej wystawie.

  • Scuola Grande di San Rocco - dawna siedziba bractwa św. Rocha, w którym dziś mieści się galeria sztuki z olbrzymią kolekcją prac Tintoretto. Środek zachwyca przepychem, a większość obrazów znajduje się w oryginalnym miejscu, wszystko wygląda tak jak kilka wieków temu. Budynek znajduje się tuż przy kościele św. Rocha, w którym znajdują się szczątki świętego. Wyróżnia się piękną marmurową fasadą.

  • Museo del Settecento Veneziano (Pałac Ca' Rezzonico) - muzeum XVIII-wiecznej Wenecji, w pięknym pałacu znajdującym się tuż przy Wielkim Kanale. W środku zobaczymy m.in. obrazy, ubiór czy wyroby z jedwabiu. Możemy zobaczyć jak nosili się bogaci kupcy weneccy w XVIII wieku i jak wyglądała ich zastawa.

  • Ca' d’Oro (Palazzo Santa Sofia) - kolejny z pałaców mieszczący się przy Wielkim Kanale. W środku znajduje się galeria mistrzów weneckich. Nawet jeśli nie planujemy wejść do środka warto zobaczyć fasadę tego XV-wiecznego budynku. W środku obejrzymy prace m.in. Tycjana czy Antona van Dycka.

Dzielnica Castello

Na wschód od Placu św. Marka znajdziemy inną Wenecję, mniej turystyczną, obszar Castello. To właśnie na tym dość rozległym obszarze mieszka wielu rdzennych mieszkańców. Znajdziemy tu sklepy czy kawiarnie mniej nastawione na turystów, a bardziej na lokalnych mieszkańców. Jest to dzielnica olbrzymich kontrastów, czym dalej od Placu św. Marka, tym okolica wydaje się bardziej zaniedbana. Bardzo klimatyczną ulicą jest Fondamenta Sant’Anna idąca wzdłuż kanału, którą raz po raz przecinają filigranowe mostki. Dojdziemy do niej ulicą Via Giuseppe Garibaldi, przy której znajdują się m.in. kościół Chiesa San Francesco di Paola, market Coop oraz wiele restauracji.

Najważniejszym kompleksem dzielnicy Castello jest oczywiście słynny Arsenał (Arsenale di Venezia), czyli kompleks stoczniowy oraz wojskowy Wenecji otoczony murami. Do czasów rewolucji przemysłowej w XVIII wieku był to największy kompleks stoczniowy Europy - na miejscu pracowało nawet kilkanaście tysięcy pracowników.

Dziś teren nie jest otwarty dla zwiedzających z wyjątkiem wystaw czasowych. Warto jednak podejść pod główną bramę (Porta Magna), przed którą stoją dwie rzeźby lwów przywiezione z Grecji - jedna z nich znajdowała się w porcie w Pireusie, druga na drodze z Eleusis do Aten.

Niedaleko Arsenału znajduje się Muzeum Morskie (Museo Storico Navale di Venezia). W środku wystawiono wiele eksponatów związanych z morzem i historią weneckiej floty - w tym modele statków, broń czy obrazy przedstawiające życie na morzu. Na miejscu możemy w pełni zrozumieć jak wielką potęgą morską w przeszłości była Republika Wenecji.

Na wschodniej części Castello znajduje się mała wyspa San Pietro, której perełką jest bazylika di San Pietro di Castello. Do 1807 roku kościół pełnił funkcję katedry. W środku znajdziemy monumentalne grobowce i rzeźby. Dziś bazylikę możemy odwiedzić w trakcie mszy, chociaż czasami jest otwarta także w środku dnia.

Całkiem niedaleko mostu prowadzącego na wyspę San Pietro, na końcu uliczki Salizada Streta, znajduje się mostek prowadzący do ogrodów arsenału (La Biennale di Venezia - Educational Arsenale, otwarte od 10:00), gdzie część budynków została zamieniona na pawilony wystawowe. Do dzisiaj na większej części terenu znajdują się płatne wystawy. Wschodnia strona ogrodu z reguły jest otwarta dla zwiedzających (darmowa). Warto wybrać się tam aby zobaczyć od środka przemysłową część Arsenału, która normalnie ukryta jest za murami.

Na południu z kolei znajdziemy największy zielony obszar wyspy, ogrody Giardini della Biennale. W samym ogrodzie w oczy rzucają się przede wszystkim rzeźby i pawilony. Jeśli się tam wybieramy, warto wybrać trasę wzdłuż wody i przejść się promenadą co rusz przechodząc przez klimatyczne mostki. Wszystkie z mostków dostosowane są do osób z ograniczoną mobilnością - na każdym z nich znajduje się rampa.

Kierując się na wschód od ogrodu, po przejściu mostkiem, trafimy do parku Parco delle Rimembranze. I poczujemy się niczym w małym miasteczku nad polskim morzem. Boiska, ścieżki, małe sklepiki i ławeczki, ceny znośne - w ogóle nie da się tu odczuć, że jesteśmy w jednym z najważniejszych miejsc w historii Europy.

Dzielnica Santa Croce

Po zachodniej stronie Wielkiego Kanału i na południe od stacji kolejowej znajduje się obszar Santa Croce. Podobnie jak w przypadku Castello mieszka tu wielu rdzennych mieszkańców. Z wyjątkiem tras prowadzących do Placu św. Marka uliczki i place na Santa Croce są pustawe.

Jednym z najważniejszych zabytków dzielnicy jest na pewno pałac Palazzo Mocenigo, zamieniony na muzeum poświęcone ubiorowi oraz codziennemu życiu mieszkańców Wenecji. Oprócz ubrań zobaczymy także zastawę, meble czy obrazy należące do rodziny Mocenigo. Część muzeum została poświęcona również perfumom.

Innym z często odwiedzanych miejsc jest Pałac Ca' Pesaro, w którym dziś mieści się muzeum sztuki nowoczesnej (Ca' Pesaro Galleria Internazionale d'Arte Moderna). Oba pałace znajdują się blisko siebie.

Kawałek od stacji kolejowej znajduje się ogród Giardino Papadopoli. Jest to dobre miejsce na krótki odpoczynek na jednej z ławek, bez tłumów turystów.

Karnawał

Jeden z najbardziej znanych karnawałów na świecie odbywa się w Wenecji. Niemal każdy kojarzy specyficzne weneckie maski w których mieszkańcy paradują w tym okresie. Dziś ciężko określić skąd wziął się ten zwyczaj, jednak pierwsze wzmianki o noszeniu masek w trakcie trwania karnawału pojawiły się w XIII wieku.

W przeszłości mieszkańcy mogli nosić maski zaczynając od 26. grudnia aż do Środy Popielcowej - w pozostałym okresie ubieranie masek było zabronione przez prawo.

Warto pamiętać, że w okresie karnawału miasto odwiedza kilka milionów turystów - ceny noclegów są więc zbliżone do wysokiego sezonu wakacyjnego.

Poranne zwiedzanie

Każdy kto odwiedził Plac św. Marka w południe na pewno ma w pamięci tłumy turystów. Podobnie z przemieszczaniem się głównymi arteriami w środku dnia. Jeśli chcielibyśmy zobacz niemal pusty Plac św. Marka czy przejść się pustymi uliczkami czy pustym mostem Rialto - warto rozpocząć zwiedzanie pomiędzy 6:00 a 7:00.

W ciepłe miesiące jest już wtedy jasno, a na Placu św. Marka spotkamy jedynie kilkunastu turystów mających ten sam pomysł co my.

!Most Rialto w Wenecji
Most Rialto w Wenecji

Wieczorne zwiedzanie

Wieczory w Wenecji mogą dla wielu być rozczarowaniem. Oprócz głównych arterii i Placu św. Marka reszta miasta niemal wymiera, a nawet te miejsca nie są oblegane przez turystów. Wielu odwiedzających Wenecje przyjeżdża tylko na dzień, przez co miasto wieczorem nie tętni życiem tak jak moglibyśmy się tego spodziewać.

Szczególnie zdradliwe mogą być słabo oświetlone i puste uliczki poza głównym szlakiem w których łatwo się zgubić. Pamiętajmy o zabraniu mapy lub o zachowaniu dobrej orientacji w terenie.

Wyspa Giudecca

Patrząc na wprost z Placu św. Marka na południe w oczy rzuca się wyspa oraz kościół z białą fasadą i wieżą na jego tyłach. To kościół di San Giorgio Maggiore, a na wieżę można wejść i popatrzeć z góry na niedaleką Wenecję.

Nie od razu jednak widać, że wysepka na której znajduje się kościół (jej nazwa to Isola di S. Giorgio Maggiore) nie ma pieszego połączenia ze znajdującą się na zachód od niej wyspą o nazwie Giudecca. Zarówno do Isola di S. Giorgio Maggiore jak i Giudecci możemy dopłynąć tramwajem wodnym vaporetto.

Giudecca to tak naprawdę kilka wysepek połączonych ze sobą mostami. Jest to największa z weneckich wysp. Na wyspie znajdziemy przede wszystkich zabytki religijne, kościoły Il Redentore, Le Zitelle czy Sant’Eufemia, a także budynki użyteczności publicznej - jak np. młyn Molino Stucky, w którym dziś znajduje się hotel Hilton. Na wyspie znajdziemy też galeria fotografii w ciekawym budynku Casa dei Tre Oci.

Zdecydowanie oryginalnym miejscem na wyspie jest bar na dachu budynku Molino Stucky z widokiem na Wenecję - Skyline Rooftop Bar. Jeśli się tam wybieramy, pamiętajmy, że bar otwierany jest dopiero o godzinie 17:00.

Wyspa Lido

Ta oddzielająca Lagunę Wenecką od Morza Adriatyckiego podłużna wyspa jest jednym z pierwszych wyborów dla osób, którym bardziej zależy na relaksie i wylegiwaniu się na plaży niż na zwiedzaniu średniowiecznych zabytków. To właśnie na tej wyspie odbywa się wenecki festiwal filmowy.

Sympatycy architektury na miejscu oprócz niektórych willi czy fasad hoteli nie odnajdą zbyt wielu perełek. Na południowej części wyspy znajduje się chroniony obszar Alberoni zarządzany przez organizację WWF. Na miejscu zobaczymy pozostałość fortyfikacji.

Główną ulicą wyspy jest Granviale Santa Maria Elisabetta prowadzącą od przystanku tramwaju wodnego wszerz wyspy aż do plaży.

Po wyspie możemy poruszać się pieszo (długość wyspy to 11 kilometrów) lub rowerem, który wypożyczymy w kilku miejscach na wyspie. Wypożyczalnia LIDOONBIKE znajduje się tuż obok przystanku tramwaju wodnego.

Na Lido dopłyniemy tramwajem wodnym vaporetto. Hotele na Lido z reguły są tańsze od tych w samej Wenecji, oczywiście nie dotyczy to okresu festiwalu filmowego.

Wyspa Murano

“Mała Wenecja” - w ten sposób możemy najlepiej określić tą znajdującą się na północ od Wenecji wyspę. Podobnie jak Wenecja, Murano składa się z kilku wysp połączonych ze sobą mostami i przez środek przepływa tzw. Wielki Kanał (Grand Canale).

Na miejscu piechotą możemy w kilka godzin przespacerować wyspę wzdłuż i wszerz. Najbardziej znanym zabytkiem wyspy jest Bazylika dei Santi Maria e Donato. Zgodnie z legendą za ołtarzem znajdują się szczątki św. Donatusa z Arezzo oraz większe kości smoka, którego święty zgładził. W środku zachwyca piękna mozaika podłogowa oraz greckie kolumny, a cały kościół nawiązuje do stylu bizantyjskiego. Obok kościoła znajduje się niezależna wieża. Świątynia otwarta jest od poniedziałku do soboty od 9:00 do 12:00 i później od 15:30 do 19:00.

Innymi popularnymi zabytkami są kościół di San Pietro Martire (w środku prace Giovanni Belliniego, Tintoretto czy Paolo Veronese) oraz plac Camp Santo Stefano. Na placu oprócz wieży turystów zachwyca szklana rzeźba Cometa di Vetro.

Spacerując po Murano na pewno natrafimy na działające małe zakłady wytwarzające szkło. Do niektórych z nich można zajrzeć i wziąć udział w małym pokazie. Z reguły pokaz jest darmowy, na koniec możemy zakupić za to jakiś z wyrobów. Jeśli jesteśmy zainteresowani historią i sposobem wyrobu możemy odwiedzić Museo Vetrario (muzeum wyrobu szkła).

Murano znane jest przede wszystkim z produkcji szkła - jeśli usłyszycie gdzieś o wyrobach ze szkła z Wenecji - będzie chodziło zapewne o produkty z wyspy Murano.

Na Murano dopłyniemy tramwajem wodnym vaporetto.

Wyspa Burano

Burano, mała wyspa rybacka, znajduje się dalszy kawałek na północny wschód od Wenecji, wśród dziesiątek innych wysp. Przez wielu uznawana jest za swoisty ukryty skarb Wenecji. Możemy uciec tu od zgiełku czy tłumów turystów i odpocząć w bardziej naturalnym klimacie. Trzeba jednak uczciwie przyznać, że miejsce to staje się z każdym rokiem co raz bardziej popularną atrakcją turystyczną regionu.

Na wyspie nie ma wielu zabytków najwyższej klasy- zachwyca z kolei spokojna atmosfera i kolorowe fasady domów. Szczególnie ciekawa jest ulica Fondamenta Terranova ciągnąca się wzdłuż tunelu na wschodniej części wyspy. Innym wartym odwiedzenia miejscem jest most Tre Ponti łączący ze sobą trzy kanały - znajduje się przy nim żywa ulica Via Giudecca. Na północy wyspy wiele kolorowych domków znajdziemy też przy Via San Mauro.

Jeśli mamy zamiar zjeść coś lokalnego możemy wybrać się do jednej z knajpek na placu Piazza Galuppi. Na pewno oryginalnym zabytkiem jest krzywa wieża stojąca za kościołem San Martino Vescovo.

Na Burano dopłyniemy tramwajem wodnym vaporetto.

!Widok z tarasu Katedry w Wenecji
Widok z tarasu Katedry w Wenecji

Jak oszczędzić pieniądze odwiedzając Wenecję?

W szerokiej świadomości Wenecja uznawana jest za jedno z najdroższych miast w Europie. Biorąc pod uwagę ceny noclegów w sezonie na pewno jest to prawda, jednak reszta wydatków zależy jedynie od nas. Możemy przyjechać pociągiem jedynie na jeden dzień i nie wydać ani grosza, a możemy korzystać z tramwajów wodnych, wejść do muzeów i zajść do restauracji - wtedy wydamy odpowiednio więcej.

Same koszty odwiedzin tego miasta nie powinien nas jednak odstraszać. W Wenecji nawet bez olbrzymiego budżetu możemy się świetnie bawić i poczuć niesamowitą atmosferę tego miasta.

Więcej o kosztach znajdziecie w naszym zestawieniu: Ceny w Wenecji.

Darmowe atrakcje [aktualizacja 2017]

W Wenecji większość atrakcji jest płatnych. Dotyczy to także większości najważniejszych kościołów. Na szczęście są od tej reguły wyjątki - np. bardzo przyjemne muzeum muzyki (Museo della Musica, Campo San Maurizio 2761). W środku zobaczymy instrumenty muzyczne czy np. stare księgi z nutami.

Darmowe jest również wejście do Bazyliki di Santa Maria della Salute, w środku wywieszono nawet tablicę “kimże jesteśmy, aby pobierać opłatę za wejście do domu pańskiego”.

Darmowy jest także kościół San Francesco della Vigna z krużgankami i kilkoma kaplicami oraz kościół Jezuitów (I Gesuiti, kościół Santa Maria Assunta).

Warto również “zgubić się” i trochę pobłądzić, możemy w tym czasie sami trafić na ciekawe fasady czy oryginalne place miejskie.

Pierwsza niedziela miesiąca [aktualizacja 2017]

W każdą pierwszą niedzielę miesiąca wejście do muzeów publicznych jest darmowe. Warto jednak pamiętać, że w sezonie w ten dzień na miejscu mogą być tłumy.

Zniżki dla młodych do 29 lat [aktualizacja 2017]

Najdroższe z pakietów karty Venezia Unica Pass (Silver - transporty przez 1 dzień, Gold - transport przez 3 dni, Platinium - transport przez 7 dni) posiadają tańsze odmiany Junior, które dostępne są dla osób od 6 do 29 roku życia (włącznie). Pakiety nie należą do najtańszych, jednak w przypadku aktywnego zwiedzania i dłuższego pobytu mogą okazać się bardzo opłacalne.

Markety

W Wenecji znajdziemy sklepy dwóch sieci, Conad i Coop. W obu z nich ceny są zbliżone do tych z kontynentalnej części Wenecji, chociaż faktycznie niektóre produkty są nieco droższe. Spokojnie jednak zakupimy tam wszystkie produkty w normalnych jak na Włochy cenach.

Chociaż ciężko w to uwierzyć, w Wenecji znajdziemy także knajpki sieci Burger King czy McDonald - chociaż akurat w przypadku odwiedzin Wenecji ciężko polecać stołowanie się akurat w tych amerykańskich sieciach.

Tańsze sklepy i knajpki poza turystycznym centrum

Wenecja słynie z drogich restauracji i małych sklepików. Jeśli jednak odejdziemy trochę dalej, np wgłąb dzielnicy Castello, spotkamy tańsze knajpki czy sklepy, a nawet zakupimy pizze na wynos za jedynie kilka euro - np. przy ulicy Calle del Cafetier.

Ciekawym przykładem jest tu sklep z winami nalewanymi prosto z gąsiorów - ENOTECA AE FIE (adres: 1132 Fondamenta Sant’Anna). Za litr wina zapłacimy tu około 1,90 - 3,50€. Na miejscu spotkamy wielu rdzennych mieszkańców z własnymi butelkami. Tuż obok sklepu na łódce możemy zakupić świeże warzywa i owoce.

Bezpieczeństwo

Wenecja, w porównaniu do innych turystycznych włoskich miast, wydaje się bardzo przyjemna i bezpieczna. Brak tu zaczepiających i natarczywych naciągaczy, na ulicach nie widać wszędzie uzbrojonej policji, atmosfera jest bardzo luźna i bezstresowa.

Warto jednak uważać na kieszonkowców, szczególnie w zapchanych uliczkach, kościołach czy na Placu św. Marka.

Na co uważać w trakcie odwiedzin Wenecji?

Dodatkowe opłaty w restauracjach

We Włoszech czymś normalnym jest kwota za nakrycie (tzw. coperto) i nie inaczej jest w Wenecji. W niektórych miejscówkach turystycznych kwota jest bardzo wysoka i wynosi nawet kilka euro za osobę. Restauracje doliczają czasem również opłatę za serwis - nawet 10-15% od całego rachunku. Zawsze powinniśmy zapytać o finalną cenę korzystając z knajpek w miejscach turystycznych.

Podobnie ma się sprawa z kawą. Sama kawa może wydawać się tania, jeśli jednak usiądziemy i podejdzie do nas kelner - to automatycznie zapłacimy również za miejsce i usługę. Niektórych kawa przy Placu św. Marka kosztowała nawet kilkanaście euro. Najbezpieczniej jest wypić kawę przy barze lub dokładnie upewnić się jaki jest koszt w przypadku skorzystania ze stolika.

Zwiedzanie kościołów w niedzielę

Do większości kościołów nie wejdziemy w niedzielę - świątynie są wtedy dostępne jedynie dla wiernych i turyści nie są do nich wpuszczani.

Wąskie uliczki

Może wydawać się to przesadzone, jednak w Wenecji (szczególnie wieczorem) łatwo się zgubić, jeśli odejdziemy dalej od głównych arterii. Warto wiedzieć gdzie idziemy lub korzystać z mapy. Szczególnie problem może wystąpić po zmroku, wiele uliczek nie jest oświetlonych i bez GPS-a może być trudno się wydostać.


Reklama


Zobacz nasze inne artykuły z Wenecji

Zobacz nasze inne artykuły z Włoch