Dach katedry w Mediolanie - wejście na tarasy, bilety
Wejście na dach katedry to jedna z największych atrakcji Mediolanu. Tarasy oferują zarówno świetne widoki na okolicę, jak i możliwość zobaczenia z bliska dekoracji architektonicznych świątyni.
Do wyboru mamy wejście schodami lub wjazd windą, bez zejście w obu przypadkach odbywa się pieszo. Oznacza to, że nawet wybierając windę, trzeba pokonać sporą liczbę schodów. W naszym artykule opisaliśmy, jak wygląda zwiedzanie tarasów, jakie bilety są dostępne i na co warto przygotować się przed wizytą.
Artykuł jest częścią przewodnika po zwiedzaniu katedry w Mediolanie.
Wejście na dach katedry - najważniejsze informacje
Dach katedry w Mediolanie zwiedzamy samodzielnie, bez przewodnika. Bilet kupujemy na konkretną godzinę.
Kluczowa informacja jest taka, że tarasy na dachu składają się z dwóch poziomów. Pierwszy poziom to dach naw bocznych - właśnie tam można wjechać windą. Centralnym punktem wycieczki jest jednak główny taras, czyli położony około 15 metrów wyżej dach nad główną nawą. Tam należy już wejść stromymi schodami - do pokonania jest dokładnie 90 stopni.
Na pierwszy poziom dachu można dostać się schodami (do pokonania jest 251 stopni) lub windą. Schody w klatce schodowej są dość szerokie i wygodne, biorąc pod uwagę standard starych kościołów - co kilka schodów mamy zakręt. Wejście zajmuje dosłownie kilka minut. Winda pozwala ominąć część schodów, ale problemem są długie kolejki (mało osób wchodzi do kabiny, co generuje opóźnienia). Zejście możliwe jest już wyłącznie schodami - do pokonania jest około 250 stopni.
Oznacza to, że:
- w przypadku wejścia wyłącznie schodami pokonamy około 680 stopni (500 podczas wejścia i zejścia między parterem a 1. poziomem + 180 między poziomami tarasów),
- przy wjeździe windą do pokonania czeka 430 stopni (250 podczas zejścia z 1. poziomu + 180 między poziomami tarasów).
Wycieczka wygląda w ten sposób, że po dostaniu się na pierwszy poziom idziemy wzdłuż nawy aż do fasady. Następnie wchodzimy schodami na centralny taras, zajmujący cały dach nad nawą. Tam czekają na nas najciekawsze widoki. Potem schodzimy na pierwszy poziom po przeciwnej, południowej stronie, a dalej schodami w dół, by zakończyć wycieczkę wewnątrz katedry.
Wstęp dla osób z ograniczoną mobilnością oraz rodzin z dziećmi
Osoby z ograniczoną mobilnością i poruszające się z pomocą wózków inwalidzkich mogą wjechać windą wyłącznie na pierwszy poziom tarasów i pokonać jego ograniczony fragment. Niestety, taras charakteryzuje się stopniami i nierównościami.
W przypadku rodzin z dziećmi na górę możemy zabrać wyłącznie złożony wózek i musimy nosić go w tej formie przez cały czas.
W regulaminie można znaleźć zapis, że z windy powrotnej mogą skorzystać osoby ze specjalnymi potrzebami. Nie opisano jednak, kto się do nich zalicza - decyzję podejmują pracownicy.
Bilety - rodzaje i ceny
Bilety kupujemy na konkretną godzinę i najlepiej zrobić to z wyprzedzeniem na oficjalnej stronie. Bilety można też kupić na miejscu - kasa biletowa znajduje się obok katedry, pod adresem Piazza del Duomo 14A. Nigdy nie ma jednak gwarancji, że uda nam się dostać bilety na oczekiwaną przez nas godzinę, a do tego możemy stracić w kolejce masę cennego czasu.
Do wyboru mamy kilka rodzajów biletów:
- wyłącznie tarasy (wejście schodami) - 16€,
- wyłącznie tarasy (wjazd windą, zejście schodami) - 18€,
- wyłącznie tarasy (wjazd windą bez kolejki - fast-track, zejście schodami) - 28€,
- bilet łączony z katedrą (wejście schodami) - 22€,
- bilet łączony z katedrą (wjazd windą, zejście schodami) - 26€,
- bilet łączony z katedrą, muzeum katedralnym, obszarem archeologicznym i kryptą św. Karola Boromeusza (wjazd windą bez kolejki - fast-track, zejście schodami) - 32€,
- bilet łączony z katedrą, muzeum katedralnym, obszarem archeologicznym i Pinakoteką Brera - (wejście schodami) - 36€.
Bilety ulgowe (zniżka od 50%) dostępne są dla dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Młodsze dzieci wchodzą bezpłatnie. Bezpłatny wstęp dla osób z niepełnosprawnościami wraz z osobą towarzyszącą - bilet musi być jednak potwierdzony w kasie biletowej.
Wejścia
Dla osób zwiedzających dach przygotowano trzy wejścia.
- Wejście dla osób wchodzących schodami - znajdziesz je w bocznej części katedry (północnej, lewej), od strony Galerii Wiktora Emanuela II.
- Wejście dla osób wjeżdżających windą (bez opcji fast-track) - na tyłach katedry, w północnym rogu od strony Galerii Wiktora Emanuela II.
- Wejścia dla osób wjeżdżających windą (z opcją fast-track) - na tyłach katedry, w południowym (prawym) rogu od strony Galerii Wiktora Emanuela II.
Wycieczka kończy się w północnej, bocznej części katedry, od strony Pałacu Królewskiego i kas biletowych.
Ile czasu trwa zwiedzanie dachu katedry w Mediolanie?
Z naszego doświadczenia, szybkie zwiedzanie, bez długich przerw na zdjęcia (i z wliczonym czasem na wejście schodami) zajmuje około 30 minut. Jeśli chcesz porobić dużo zdjęć i faktycznie obejrzeć detale architektoniczne, lepiej zarezerwować sobie nawet do 45 minut.
Dodatkowo trochę czasu może zająć czas oczekiwania w kolejce na windę (do kabiny mieści się zazwyczaj 5-6 osób) oraz oczekiwanie na kontrolę bezpieczeństwa (która jest przeprowadzana przy każdej z opcji - trzeba otworzyć plecaki). Ostatnio przychodząc o 8:45 (bilet na 9:00) na wizytę z wejściem schodami zastaliśmy już sporą kolejkę. Kontrola bezpieczeństwa zaczęła się równo o 9:00 i realnie byliśmy na klatce schodowej dopiero po niecałym kwadransie. Osoby, które przyszły na chwilę przed 9:00, musiały ustawić się na końcu kolejki, która ciągnęła się niemal do fasady.
Dodatkowo przejście może się wydłużyć, jeśli na wąskich schodach trafimy przed sobą na wolniej poruszającą się grupę.
Najbezpieczniej więc na całą wizytę zarezerwować sobie między 45 a 60 minut.
Kiedy najlepiej wejść na dach katedry w Mediolanie?
Tarasy katedry należą do najpopularniejszych atrakcji w stolicy Lombardii, i praktycznie nigdy nie ma tam pustek. My preferujemy wizytę około 9:00-9:30, kiedy bywa luźniej niż w środku dnia.
Co widać z dachu mediolańskiej katedry?
Z tarasów zobaczymy sporą część panoramy centrum Mediolanu (bez siatki), choć nie wszystkie kierunki są równie dobrze widoczne. Najbardziej otwarty widok rozciąga się na południe, ale jak na złość - oprócz charakterystycznego wieżowca Torre Velasca - niewiele jest tam charakterystycznych punktów. W innych kierunkach można wypatrzyć m.in. nowoczesne wieżowce Porta Nuova, Galerię Wiktora Emanuela II czy Zamek Sforzów (widać jego górną część) z parkiem Sempione w tle. Najgorzej prezentuje się widok na zachód, w stronę placu Katedralnego – można na niego rzucić okiem przez kraty podczas wejścia schodami, ale niezbyt długo, bo pracownicy poganiają turystów, by nie blokowali przejścia.
Dla wielu to nie widoki na miasto, a detale świątyni są największą atrakcją. W sumie katedrę ozdabia niemal 100 wielkich posągów, 135 iglic i cała masa gargulców.
Tutaj mamy jedną złą wiadomość: rzeźby stojące na kolumnach są w większości skierowane na zewnątrz, więc obejrzymy jeydnie ich mniej ciekawy tył. Nie ma jednak problemu z podziwianiem okien, ścian czy łuków przyporowych. Będziemy też mogli spojrzeć z nieco bliższej odległości na słynną La Madonninę, czyli złotą figurę Matki Bożej (Madonna Assunta), stojąca na najwyższej iglicy katedry. Naprawdę przyjrzeć się można jej dopiero w muzeum katedralnym, gdzie z bliska staniemy naprzeciw jej repliki.
